Większość jednostek samorządu terytorialnego (dalej: JST) posiada potrzeby inwestycyjne, w tym w dużej mierze natury infrastrukturalnej, które przekraczają możliwości ich budżetów inwestycyjnych. Aby sprostać potrzebom rozwojowym, wiele JST sięga po zewnętrzne źródła finansowania, takie jak kredyty bankowe, pożyczki lub też emisja instrumentów dłużnych. Dług, jeżeli jest wykorzystywany w sposób właściwy, stanowi wydajny instrument polityki fiskalnej, umożliwiający dopasowanie strumieni kosztów i korzyści płynących z aktywów majątkowych w okresie ich „życia”. Rozciąganie w czasie obciążeń związanych z finansowaniem wytwarzania „długowiecznych” aktywów umożliwia w sposób sprawiedliwy rozłożyć ciężar budowy pomiędzy kilka pokoleń podatników, którzy będą z tego aktywa korzystali. Jednak zbytnie poleganie na długu, zwłaszcza w sytuacji gdy finansowaniu zewnętrznemu podlegają wydatki bieżące, może nadwerężyć stabilność fiskalną JST.
Jakie są ograniczenia w zakresie zaciągania długu? Jak obecnie kształtuje się sytuacja zadłużeniowa JST? Jaki jest optymalny poziom zadłużenia JST? Jakie czynniki wpływają na stabilność budżetu JST w okresie wieloletnim? To wszystko wyjaśniamy w poniższym artykule?
czytaj więcej »